d-5

Het is gedaan,
met een sisser afgesloten
Het was een regenachtige en mottige laatste dag.
Zondagochtend fris opgestaan
De afgelaste bezoekjes van donderdag opgebeld en gevraagd of we smorgens of smiddags of savonds mochten af komen,... wanneer we wilden.
DIRECT, maar eerst nog wat ontbjten en douchen en een kadootje gaan zoeken voor de metekindjes en de taxichauffeurs... en dan eindelijk weg richting Bachan,... en ik maar zoeken op mijn Engelse kaart, blijkt ze dat als Bahkan te schrijven, die zotte engelsen toch. Natuuurlijk kwamen we net toe voor het middageten "Niks te zeggen, direct aan tafel!" Ik denk dat we allebei echt iets moeten doen om er een beetje dikker uit te zien.
Maar ze waren blij ons te zien, en ze zijn de enigen die ook effectief medische beeldvorming hebben bovengehaald en mij hebben gevraagd wat dingen betekenden. Tegen al die andere pipoos: "We moeten u eens tonen wat we hebben, dan kunt ge ons dat uitleggen" maar ze gaan het nooit halen en tonen het mij nooit. Wa wilde dan da ik meer zeg dan: "ghebt er goed aan gedaan van mijn collegas wat werk te geven" en eventueel"maak u maar geen zorgen om die straling"

Heerlijk gegeten, eenvoudige kippesoup en wat slaatjes, eindelijk iemand die begrijpt wat de term "een lichte maaltijd" inhoudt. Maar bejaarde mensen doen nu eenmaal een siësta na het eten en dus werden we na een rondleiding in het uitgebouwde huis vriendelijk de deur gewezen. Maar dat is niet erg want ik moest toch nog een tas maken en bestelde cadeautjes gaan ophalen.

Op de weg naar de luchthaven langs Ded en Shula gegaan voor mijn beloofde Natuurlijke Spons ui Klik die daar mooi op mij lag te wachten,... Hopelijk deze zomer hier in België te verkrijgen als het kweken lukt.

De auto afgeven op de luchthaven was een zaak van nog geen minuut, sleutel afgeven, de tijd dat ik mijn tassen uit de koffers had gehaald, waren de tellers (km en benzine) genoteerd en zonder iets te tekenen mochten we verder, met als enige vraag "Tevreden van de auto?" wat een service, absoluut tevreden.

Op de luchthaven moet ik eerst mama op de trein zetten, anders geraakt ze niet meer thuis. Eindelijk heb ik 5 minuutjes echt vakantie. Dan begint de pret, de veiligheidcontroles van de luchthaven van Tel Aviv en de wondere sleutel die een Israëlisch paspoort is. Complimentjes gekregen over mijn baardje en over mijn Hebreeuws van meerdere CQs. Aan de handbagage veiligheidcontrole moest ik wel vreemd genoeg mijn Pull uit doen "Please take your coat off" Omdat ik aan het babellen was met iemand en naar een babietje aan het lachen was ik niet erg geconcentreerd en heb ik dat spontaan gedaan, toch maar vreemd.

Een uurtje te slijten in de Duty Free,... zoals gewoonlijk een tourtje langs de sportwinkel, de muziekwinkel trok mij voor een keer niet zo aan, een IHT + Haarretz gaan kopen in een krantenwinkel. Want tegenwoordig krijg je geen krant meer bij het opstappen in de vlieger. uit verveling ergens een Pintje besteld, Moesten ze speciaal iemand uit de keuken gaan halen die de Carlsberg kon tappen,... nadat het glas een beetje overloopt gaat ze toch zeker dat glas met een vod te lijf,... en vergeet ze een bierviltje te zetten... ipv bier te exporteren zou Inbev zich beter bezighouden met wat Belgische biercultuur te exporteren. en dat allemaal voor een Pint van 7 Euro bessef ik achteraf, Ik kijk bij mijn pint naar het laatste kwartier van een match die Barcelona wint met 4-1 ofzo, gefascineerd en onder de indruk van het routineuze voetbal. Ik krijg nog wat samenvattingen te zien achteraf van allerlei competities door elkaar, Israel, Engeland, Spanje,... misschien om het niveau verschil te accentueren dat ze dat zo doen. Ik dacht eventjes dat ik naar Kraainem keek.
10 minuten na boarding time bestel ik een ENORME chocoladecroisant en wandel ik op mijn dooitje naar de gate waar nog stees een file staat om in te stappen, ik ga nog wat uit een raam kijken naar een enorme ElAl boeing die met zijn neus meters van het raam staat geparkeerd. Het blijven indrukwekkende dingen die 747s dubbeldekkers
Als een van de laatste in de slurf naar het vliegtuig staan we daar nog 30mins stil,... en RedCap en crew maar zuchten...
Ik stap in, ik zet mij op de eerste rij en 1 minuut later was de deur toe.
Zalige Hostess, ondanks haar naam "Vilain" die elke keer opnieuw in het Frans probeerde met mijn Engelstalige Isralische Buren,... en blij was dat ze Nederlands kon spreken met mij,... Heerlijke Pipos de clowns naast mij. We waren maar met een 6tal die eten hadden besteld, en kregen een gezellige service en lekker eten. Mijn buurman: "Madamme, kan ik nog zo een kaasje krijgen? want met die rooie wijn, dat gaat echt perfect nog zo een kaasje" een simpel hoekje Camembert President

Heb heel de nacht door BattleField Earth doorgelezen, geen nood aan slaap. Mijn achterbuur, jaloers op mijn beenruimte vond het plezant mijn tas onder mijn stoel uit te shotten en onder mijn stoel door steeds tegen mijn voeten te stampen, Na een tijdje bgint hij zich ook druk te maken over vanalles en nogwat, ik blijf doodkalm en vertik het op zijn verzoeken in te gaan. Als het niet van een derde passagier had afgehangen om mijn tas onder zijn stoel te leggen, was dat niet goedgekomen met die man.

In Luik aangekomen valt mijn valies in een hoekje achter de bagageband, en ik maar wachten... eenmaal dat ik mijn tas repereer, geen zin om toelating te vragen ik spring
erover en terug voordat de luchthaven mensen iets kunnen zeggen.

Lap geen Taxi

maar even later toch wel

Doosje koekjes afgegeven

Heel hartelijk bedankt

station Ans

in de trein in slaap gevallen

In de metro net niet,...

thuisgekomen

tegen 7-8u, kweetnietmeer, en geslapen tot savonds laat,... dju ene hele dag om zeep.

en deze reis zit er ook weer op

Moraal van het verhaal:

Ik ga nooit meer op mijn eentje naar Israel.
of
Volgende keer dat ik ga, zeg ik het echt aan niemand, zoals ik me deze keer had voorgenomen, doe ik aan CS en ga en sta ik waar ik maar wil.